Cherry Picnic of domheid?

In de Trouw van 10 augustus jl, beschrijft Jamal Ouariachi “De Domheid van de Woordpolitie.” Maar Zijn ze wel zo dom?

Stel, een kind leert dat het woord picknick betekent dat je met een groep mensen in de open lucht eet. Dat kun je doen op een picknickkleed in het gras, of aan een picknicktafel. Die picknicktafels worden soms door de gemeente ergens neergezet, maar je kunt tegenwoordig ook uitklapbare picknicktafels kopen en zelf meenemen. Dikke kans dat het kind zelf een of meerdere malen in zijn leven meedoet aan een picknick, op een picknickkleed, of aan een picknicktafel. So far so good..

Eenmaal volwassen – leest hij ergens dat het woord picnic (Engels voor het Nederlandse ‘picknick’) ooit gebruikt werd als benaming voor de racistische lynchpartijen van de Ku Klux Klan. Dat wekt dan boosheid en verontwaardiging op. Als die emoties maar sterk genoeg zijn, delft het verstand al snel het onderspit. Dat wordt echter maar deels bepaald door de mate van intelligentie waarmee iemand is behept.

Iemand met een redelijke dosis gezond verstand – dat (nog) niet is lamgelegd door overweldigende emoties – zal in zo’n geval op zoek gaan naar meer informatie. Via Google bijvoorbeeld. Die leest dan in het etymologisch woordenboek dat het woord afstamt van het Franse picque nique, wat letterlijk ‘een kleinigheid uitkiezen’ betekent. Maar één bron is geen bron, althans niet in de wetenschap en (als het goed is…) de journalistiek. Hij zoekt dus nog even door. Dan komt hij er achter dat er al sinds 1999 een digitale kettingbrief met deze ‘urban legend’ circuleert. Daarin wordt geclaimd dat betreffende informatie te vinden zou zijn in “the African American Archives at the Smithsonian Institute”. Vervolgens leest hij dan ook dat een ander mens met een redelijke dosis gezond verstand op het geniale idee gekomen is om contact op te nemen met het Smithsonian, waarna al snel bleek dat het hele verhaal uit een hele grote – en overigens ontraceerbare – duim is gezogen.

Bron: http://urbanlegends.about.com/library/blpicnic.htm
Nog meer bronnen: https://goo.gl/3238TM

Maar zelfs als er wel een historische grond van waarheid in had gezeten, had Leeuwin zich kunnen – en m.i. ook moeten – afvragen in hoeverre die connotatie nog actueel – en schadelijk – was. Dat geldt m.i. ook voor de hele strijd rondom Zwarte Piet, het Hottentottentententen-festival en andere symbolische speerpunten in de strijd tegen racisme.

Mensen die zich overwegend laten leiden door hun emoties, kunnen meestal de verleiding niet weerstaan om alleen de informatie die in hun straatje past voor waar aan te nemen, ook als die niet (meer) strookt met de hedendaagse realiteit. ‘Cherry picking’ heet dat in goed Engels. Welke informatie voor waar aan wordt genomen hangt dan weer af van hun missie. Dat kan op zich een hele edele zijn, maar de weg naar de hel is geplaveid met goede intenties.

Echte domheid is niet verwijtbaar. Iemand die niet behept is met de intelligentie om op het idee te komen informatie te verifiëren, zal nooit wijzer kunnen worden. Iwan Leeuwin is daar evident wel slim genoeg voor. Immers, als hij de weg op het internet niet kende, had hij die hele Urban Legend nooit gekend. Hij had dus beter kunnen weten. Er valt hem dus wel degelijk iets te verwijten, cherry picking bijvoorbeeld… Van een voormalig raadslid zou je meer mogen verwachten.

De vraag bij dit soort kwesties blijft of het om op zich goedbedoelende mensen gaat die hun gezond verstand hebben laten overrulen door hun emoties, of om doelbewuste volksmennerij. Wellicht dolen de meeste fanatieke missionarissen maar wat rond in het grijsgebied. Desalniettemin wijst de geschiedenis uit dat zowel de Don Quichots als de vileine volksmenners van deze wereld de zaak waar ze voor strijden zelden een dienst bewijzen.

Geplaatst in actueel | Tags: , , , , , , , , | 1 reactie

Dr Schäuble’s Plan for Europe: Do Europeans approve? – Article to appear in Die Zeit on Thursday 16th July 2015

Yanis Varoufakis

Pre-publication summary: Five months of intense negotiations between Greece and the Eurogroup never had a chance of success. Condemned to lead to impasse, their purpose was to pave the ground for what Dr Schäuble had decided was ‘optimal’ well before our government was even elected: That Greece should be eased out of the Eurozone in order to discipline member-states resisting his very specific plan for re-structuring the Eurozone.

  • This is no theory.
  • How do I know Grexit is an important part of Dr Schäuble’s plan for Europe?
  • Because he told me so!

I wrote this article not as a Greek politician critical of the German press’ denigration of our sensible proposals, of Berlin’s refusal seriously to consider our moderate debt re-profiling plan, of the European Central Bank’s highly political decision to asphyxiate our government, of the Eurogroup’s decision to give the ECB the green light to shut down our banks.

View original post 48 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het neoliberalisme: een gif dat het slechtste in ons naar boven haalt

lezen!

Paul Verhaeghe over het neoliberalisme
in De Standaard – zaterdag 04 februari 2012
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=EJ3LOBUH

Het neoliberalisme is onze enige realiteit geworden. Paul Verhaeghe, klinisch psycholoog en psychoanalyticus aan de UGent, kan er weinig fraais in ontdekken.

Niet zo lang geleden werd de maatschappij bepaald door vier dimensies: politiek, religie, economie en cultuur. Vandaag is er maar één: het neoliberalisme. Het bepaalt niet alleen de economie, maar ook de zorgsector, het onderwijs, het onderzoek en de media en ondertussen zelfs onze identiteit. Vandaar het idee dat dit het einde van de geschiedenis zou zijn, het punt waar we alle ideologieën kunnen opdoeken omdat het neoliberalisme zich aandient als aansluitend bij de mens ‘zoals hij is’. Egoïstisch en corrupt, zo luidt het, enkel uit op eigen genot en altijd in concurrentie met de ander – survival of the fittest, weet je wel? Wie daar anders over denkt, is naïef. Get real, dat…

View original post 1.331 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

De FNV en de ZZP’er – met zulke vrienden..

De FNV heeft het niet zo op de ZZP’er.

De FNV is tegen het openstellen van de sociale voorzieningen voor ZZP’ers, zo meldt voorzitter Ton Heerts in het FD van 9 juni jl.. Dit zou leiden tot verdere afbraak van de verzorgingsstaat. Het lijkt sympathiek, maar feitelijk komt dit idee uit de ruif van ‘rechtse lui’ en werkgevers die geen premies meer willen betalen en alle risico’s op de werknemers wil afschuiven. Grote groepen zouden op deze manier in een vrije val richting bijstand vallen, aldus Heerts.

Zowel Heerts als ZZP Nederland vinden dit geen goed idee. Een ZZP’er is een ondernemer en kiest immers zelf voor de risico’s die daar aan zijn verbonden. Maar daar houdt de eensgezindheid op. De FNV is namelijk wel voor het afschaffen van de ‘ongeclausuleerde’ zelfstandigenaftrek. “Daardoor moeten ZZP’ers hogere tarieven vragen, en worden ze minder aantrekkelijk om in te huren.”

Wellicht beredeneert de FNV dat werkgevers zo gedwongen kunnen worden om mensen in vaste loondienst te nemen, maar dat is nog maar helemaal de vraag. Het afschaffen van de zelfstandigenaftrek zal zeker leiden tot ‘een vrije val richting bijstand’ voor grote groepen ZZP’ers. Lang niet alle ZZP’ers hebben namelijk een beroep dat zich makkelijk laat omzetten in een vaste baan in loondienst. Ik ben bijvoorbeeld zingende zangjuf en geef les aan zowel privéleerlingen als zanggroepjes. Dat zijn allemaal particulieren die je onmogelijk in de rol van een werkgever kunt dwingen, om maar eens een voorbeeld te noemen.

De ZZP’s als profiteur
Bij sommige mensen heerst het misverstand dat de zelfstandigenaftrek een soort van ‘subsidie’ is om ondernemerschap te stimuleren. Ook Heerts beweert ijskoud dat de zelfstandigenaftrek wordt betaald door ‘de belastingbetaler’. En zo wordt ook de ZZP-er neergezet als profiteur, door een vakbondsman nota bene. Een staaltje populisme waar Wilders nog een puntje aan kan zuigen, maar dat terzijde. Hoe dan ook, de feiten zouden voor zich moeten spreken:

Een werknemer in fulltime dienst betaalt (bij een full time baan met een bruto salaris rond de 38.500,- per jaar) maximaal zo’n 9000,- per jaar aan premies voor volksverzekeringen. Werkgevers dragen daarnaast ook nog een percentage voor ze af.

De zelfstandigenaftrek bedraagt zo’n 7280,- per jaar. Dat krijgt de ZZP’er niet in zijn handje, hij of zij moet dat helemaal zelf verdienen. Hij of zij wordt daarbij geacht zichzelf te verzekeren tegen ziekte, arbeidsongeschiktheid en werkloosheid en ook nog eens een pensioen op te bouwen. Daar is die aftrek dus voor bedoeld. Werknemers betalen ook geen belasting over de premies die ze afdragen, dus er is geen enkel argument om ZZP’ers dat wel te laten doen.

Voor de volledigheid wil ik een mogelijk misverstand uit de weg ruimen. Elke Nederlander – werkend of niet – die vaste lasten betaalt en/of ooit iets koopt, betaalt al belasting in de vorm van Btw. Veruit de meeste ZZP’ers zijn – daarnaast – ook nog eens Btw-plichtig. Over elke euro wordt 6 tot 21% Btw afgedragen. Bij een omzet van rond 20.000 per jaar gaat het dan al snel om 2500,- tot 3500,- per jaar (afhankelijk van je beroepskosten).

Dat een aantal ZZP’ers in de praktijk niet genoeg omzet om zichzelf afdoende te kunnen verzekeren is een ander verhaal. Maar dat betekent nog niet dat hun omzet wordt gesubsidieerd. Daar komt bij dat een ZZP-er die zichzelf niet verzekert bij werkloosheid, ziekte of arbeidsongeschiktheid, ook geen recht heeft op de sociale voorzieningen die daaraan zijn verbonden. In geval van ziekte of werkloosheid maakt hij – zeg maar – meteen een vrije val richting bijstand…

Containerbegrip

Het probleem is dat ZZP’er als containerbegrip wordt gebruikt waar zowel eenmanszaken, freelancers als ‘schijnzelfstandigen’ – en dan ook nog eens uit zeer uiteenlopende beroepsgroepen – onder moeten vallen. Lang niet alle ZZP’ers hebben bewust voor het ondernemerschap gekozen. Sommigen zijn er toevallig ingerold, maar velen zijn er – mede door toedoen van het implementeren van marktwerking in hun sector alsmede de flexibilisering van de arbeidsmarkt toe gedwongen. Er zou belastingtechnisch duidelijker en eerlijker onderscheid moeten worden gemaakt. Wellicht zou bijvoorbeeld voor kleine freelancers een aparte regeling kunnen komen. Om het probleem van de groeiende groep schijnzelfstandigen aan te pakken moet je bij de werkgevers zijn en niet de tube van een groep gedwongen ZZP’ers die het toch al onevenredig zwaar heeft, overdwars open knippen om het laatste restje er nog uit te kunnen schrapen…

Het zou Heerts in elk geval meer dan sieren om zich verre van dit soort verdeel-en-heersstrategie strategieën te houden. De FNV mag dan prat gaan op zijn ‘eigen belangenbehartiger’ voor ZZP’ers, vooralsnog voel ik geen enkele aandrang om me daar bij aan te sluiten. Met zulke vrienden…

Geplaatst in actueel, Framing..., Sociale Zekerheid | Tags: , , , , | 3 reacties

Marianne Zwagerman and those nasty little things called facts

Wat innovatiestrateeg, schrijver en cowgirl Marianne Zwagerman betreft mogen rokers die longkanker krijgen meteen door naar het crematorium. “Er staat immers op dat je er longkanker van krijgt? Dat je er dood van gaat?” Zij heeft namelijk ergens gelezen dat er zo’n 400 miljoen per jaar wordt uitgegeven aan longkanker. En dat zou allemaal worden opgebracht door ‘hardwerkende mensen als jij en ik’, zo stelt zij in een interview in Trouw van 15 november jl.

Het gaat momenteel al niet zo goed met Trouw. Laatst is er een journalist ontslagen omdat zijn bronnen niet te verifiëren zijn en hij verhalen zou hebben verzonnen. Maar gelukkig geeft ‘misschien wel de beste krant van Nederland’ nog wel ruim baan aan dit soort impertinente onbenulligheid.

Laat ik het gegeven dat roken een van de zwaarste verslavingen is – en de daaruit voortvloeiende vraag in hoeverre verslaafden zelf verantwoordelijk zijn voor de consequenties van hun ziekte – even buiten beschouwing laten en puur naar de cijfers kijken.

Kosten
Die totale kosten voor alle ziekten die aan roken zijn gerelateerd liggen ietsjes hoger dan Zwagerman ooit eens ergens heeft gelezen, namelijk rond de 2.4 miljard euro per jaar. Alleen wordt dat niet betaald door ‘hardwerkende mensen zoals jij en ik’. Rokers hoesten dit bedrag ongeveer helemaal zelf op. In 2012 ving de overheid maar liefst een kleine 2,5 miljard aan accijnzen op rookwaren. In 2013 was dat zelfs bijna 2,6 miljard.* En ook in de jaren daarvoor werd er ruim 2 miljard euro per jaar aan rookwaren accijnzen geïnd. ** Daarnaast betalen rokers zich ook nog eens net zo blauw aan zorgpremies als alle andere “hardwerkende mensen zoals jij en ik”.

Ongezonde levenswijze
Uit een onderzoek in 2012 van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu blijkt dat de zorgkosten van ongezond gedrag op het totaalplaatje relatief gering zijn. Zaken als roken, drinken, slecht eten en te weinig bewegen hebben een significante rol, maar er spelen nog vele andere factoren mee:

Ongezonde leefgewoonten zijn een belangrijke oorzaak van ziekte. De causale relaties zijn echter complex. Zo is roken een belangrijke oorzaak van longkanker, maar 86% van de rokers krijgt deze ziekte niet. Genetische factoren spelen daarbij een rol, en op het brede terrein van leefstijlen kwamen we hierboven al het belang van omgevingsinvloeden tegen. Hoewel leefgewoonten dus een belangrijke rol spelen, valt het nog niet mee om de causale relaties te ontrafelen, laat staan te kwantificeren. Over heel veel leefpatronen is weinig tot niets bekend, zeker waar het psychosociale factoren betreft. Op andere terreinen, zoals voeding, zijn de meningen van de experts te verdeeld om tot eenduidige schattingen te komen.”***

Daarnaast zou er ook nog het een en ander verdisconteerd moeten worden als we allemaal zouden stoppen met roken en drinken, gezond zouden leven en drie keer per week in de sportschool zouden staan zweten. Als mensen gezonder leven stijgt immers de levensverwachting en daarmee ook het risico op het krijgen van andere ziekten die meer leeftijdsgerelateerd zijn.

A little knowledge is a dangerous thing
Ik denk dat we met een grote mate van zekerheid kunnen vaststellen dat Marianne Zwagerman niet zo heel erg goed weet waar ze het over heeft. Dat geeft op zich niets. Ze is bovendien in goed gezelschap, want er loopt tegenwoordig een heel leger aan deskundologen rond die de burger probeert aan te smeren dat al zijn tegenslag en ongeluk zijn eigen schuld is. Zwagerman heeft zelf overigens de ziekte van Ménière, maar ze gaat er prat op dat ze geen uitkering heeft en haar eigen broek ophoudt. Good for her. Het heeft er alleen alle schijn van dat ook zij ten prooi is gevallen aan de neo-libertaristische  rookwolk die vanuit de VS is komen overwaaien.  En dat is dan weer minder good for her…

Bronnen:
Accijnsmonitor 2013
** Accijnzen overzicht CBS 2005 – 2010
*** Rapport Zorgkosten van ongezond gedrag 2012

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

De “Sense of entitlement” van cultureel antropoloog Paul Hekkens

De Engelse taal kent een treffende omschrijving van een bepaalde mentaliteit, waarvan ik nog geen Nederlandse evenknie heb kunnen vinden: “Sense of entitlement”. Dat hebben mensen die zelf menen bepaalde rechten te hebben, terwijl bepaalde andere mensen daar meer moeite voor moeten doen dan zij. Die omschrijving kwam bij me op toen ik de twee epistels las die ene Paul Hekkens om een of andere mij volkomen onduidelijke reden gepubliceerd wist te krijgen in de Volkskrant.

Onder zijn eerste column stond hij nog slechts omschreven als “Inwoner van Maastricht”. Dat je op grond van die titel je persoonlijke gedachtespinsels in de vorm van een column in de opiniesectie van een landelijk dagblad kunt ventileren, kwam me al wat vreemd voor. Dat heeft de redacteur van de betrokken afdeling misschien ook bedacht, want onder zijn tweede schrijven werd bekend gemaakt dat meneer – behalve inwoner van een middelgrote provincieplaats – ook nog cultureel antropoloog is. Niet dat die titel zijn drogredenen en rationalisaties opeens omtovert tot geldige argumenten, integendeel. Van een professional mag verwacht worden dat hij zijn eigen vooroordelen buiten beschouwing laat als hij het gedrag van anderen op de morele weegschaal legt.

Zo niet meneer Hekkens. Meneer Hekkens vindt dat heteroseksuelen het vanzelfsprekende recht hebben om voor de wet te trouwen. Hij gunt het homoseksuelen ook wel, maar als zij buitenechtelijke affaires hebben dan is dat opeens hele slechte reclame voor het homohuwelijk. Homo’s die er een open relatie op na willen houden wordt dan ook geadviseerd hun huwelijk om te zetten tot geregistreerd partnerschap.

Nu behoor ik niet tot de doelgroep die de privé perikelen van Bekende Nederlanders volgt, maar steeds meer (sociale) media maken daar melding van, dus ik kan – zo uit de losse pols – een paar recente voorbeelden noemen van getrouwde BN-ers die op overspel zijn betrapt. Mei 2013 werd bekend dat Estelle Cruijf en Ruud Gullit gescheiden zijn o.a. omdat ze elkaar tijdens het huwelijk niet trouw zijn gebleven. Dit jaar werd ook bekend dat Sylvie Meis wel degelijk een affaire had tijdens haar huwelijk met Rafaël van der Vaart. Enfin.. het commerciële roddelcircuit doet voortdurend verslag van vreemdgangers in BN-land en een flink deel daarvan doet dat na de belofte van eeuwige trouw te hebben uitgesproken (soms wel vier keer..). Ik heb het allemaal niet zo gevolgd maar voor zover ik weet heeft geen enkele bezorgde burger via een landelijk dagblad geklaagd over de reputatie van het heterohuwelijk, laat staan dat overspelige hetero’s geadviseerd werd om hun huwelijk om te zetten in geregistreerd partnerschap.

De Hekkens van deze wereld hanteren een vette dubbele standaard. Eentje voor zichzelf en de zijnen: overspelige getrouwde heteromannen die blijkbaar geen enkele smet op het blazoen van het huwelijk werpen. En eentje voor homo’s die zichzelf – net zoals vrouwen nog zo vaak op de werkvloer – driedubbel moeten bewijzen om de zelfde rechten toegekend te krijgen.

“Alsof het zo gemakkelijk is om heteroseksueel te zijn”

Er hangen trouwens wel meer bizarre hersenspinsels aan het plafond in het hoofd van Hekkens, zo blijkt uit deze column van alweer bijna twee jaar terug. Hij worstelt namelijk nogal met zijn heteroseksualiteit, of liever gezegd met het waanbeeld van een samenleving die het praktiseren van deze geaardheid minder en minder accepteert. Het bewijs daarvoor vond hij in de protesten tegen therapieën die homo’s naar hetero’s zouden kunnen converteren. Tot zijn grote verbijstering stelde het CDA indertijd geen enkele moeite te hebben met hulp die er op gericht was om homo’s steviger in hun schoenen te leren staan, zolang er maar niet aan de geaardheid zou worden getornd. Welnu.. Hekkens voelde zich – als archetype van de (blanke) heteroseksuele man – subiet achtergesteld. Er is immers geen therapie die hetero’s helpt om zich te verdedigen tegen de almaar oprukkende acceptatie van homoseksualiteit?

Enfin, het is een beetje een warrig verhaal maar het gunt ons wel een aardig kijkje in de toch ietwat tragische belevingswereld van de ooit zo bevoorrechte heteroman die er maar niet mee kan leren leven dat hij zijn vroegere ‘privileges’ meer en meer moet delen met andere schepsels op deze aarde… zoals vrouwen… en homo’s.

Ik herhaal mijn advies van twee jaar terug dan ook maar eens: Therapie voor homofoben in het basispakket graag. En anders kan hij altijd nog naar Rusland emigreren. Vladski zal hem ongetwijfeld met open armen ontvangen…

Geplaatst in actueel, geestelijke gezondheid, homofobie | Tags: , , , | 1 reactie

Zwarte Piet als splijtzwam

Het Zwarte Piet debat is eigenlijk helemaal geen debat, zo stelt columnist Bart Smout vandaag in de Volkskrant. Voorstanders van deze aloude traditie komen niet met argumenten maar honen de criticasters weg en de oorzaak daarvan moet worden gezocht in een groeiende afkeer tegen de morele superioriteit van de antiracisme club.

Dat lijkt me nogal zwart/wit gesteld. Ik zie over en weer argumenten langskomen die de moeite van het overdenken en bespreken waard zijn. Het probleem is dat niet valt vast te stellen of de oorsprong van de ‘blackface‘ eenduidig racistisch genoemd kan worden. Om te beginnen geeft al het historisch materiaal dat ter beschikking is al geen uitsluitsel. Verder kom je hem tegen in verschillende culturen. De Perzische cultuur kent bijvoorbeeld het feest Nowruz waarin de blackface Hajji Firuz een vrolijke boodschapper is die geenszins een onderdanige rol lijkt te hebben. Maar ook Iran kent criticasters. Firuz is namelijk niet alleen vrolijk, maar ook bepaald niet de slimste. Dat is een stereotypering waar een deel van de Afro-Iraanse gemeenschap moeite mee heeft*. Evengoed schijnt hij door veruit de meerderheid van de bevolking te worden beschouwd als een onschuldig en vriendelijk karakter.

Over de rol van Zwarte Piet valt ook het een en ander te zeggen. Hij mag dan de knecht van een blanke heiligman zijn, maar knecht was vanouds een relatief normaal beroep waar ook geld mee werd verdiend. Tegenwoordig noemen we ze assistent. Knecht werd ook wel gebruikt om slaven aan te duiden, maar hoe waarschijnlijk is het dat een donkere slaaf/knecht het recht had blanke stoute kindertjes in een jutte zak naar Spanje te ontvoeren en ze zelfs met een roede op hun donder te geven? Traditioneel bezien lijkt dit de omgekeerde wereld. Daar kan dan wel weer tegenin worden gebracht dat Zwarte Piet als schrikwekkende boeman werd neergezet en er dus een onterechte angst voor de donkere huidskleur werd gekweekt. Maar die tijd ligt ver achter ons. Tegenwoordig is Zwarte Piet in veruit de meeste ogen een vrolijke kindervriend die snoepgoed en cadeautjes uitdeelt.

De weg naar de hel..

Terug naar het debat dat geen debat zou zijn. Al hebben de criticasters een punt, bij de gekozen strategie stel ik zo mijn vraagtekens.

Het vervelende is dat het begrip racisme de laatste decennia zo vaak te pas en te onpas is gebruikt dat het nagenoeg volledig is uitgehold. Dat doet geen recht aan hen die er daadwerkelijk slachtoffer van zijn. En het doet evenmin recht aan blanken die doorgaans niet meer of minder last hebben van vooroordelen dan mensen van andere etnische afkomst. Een ander vervelend bijverschijnsel is dat een groeiende groep mensen bij het woord alleen al in een verdedigende kramp schiet en nog maar moeilijk voor rede vatbaar lijkt.

Ik vraag me dan ook af hoe groot de kans is dat iemand nog met je in discussie wil als je hem bij voorbaat wegzet als racist? Al is dat misschien niet de bedoeling geweest, dat is zo ongeveer wel de enige boodschap die overkomt: als voorstander van de Zwarte Piet moet je wel racistisch zijn. Dat is dan ook precies wat mij de laatste weken in het verkeerde keelgat is geschoten en mijn bereidheid om in te gaan op de argumenten bepaald niet heeft vergroot.

En toen ik vernam dat er in Amsterdam ‘maar liefst’ 21 actievoerders een kort geding aanspanden om de hele intocht verboden te krijgen brak mijn oer Hollandse klomp al helemaal. Inmiddels heb ik begrepen dat er doelbewust gekozen is voor deze ‘hoge inzet’ om de discussie op de kaart te zetten. Nou, dat lijkt me wel gelukt. De vraag is alleen wel of het geen Pyrrusoverwinning is. De goodwill is bepaald niet toegenomen. Met zulke vrienden.. Enfin, de weg naar de hel is geplaveid met goede intenties.

Productief

De vraag is ook of verder gesteggel over de al dan niet racistische oorsprong van Zwarte Piet productief zou zijn. Het lijkt mij belangrijker om te onderzoeken hoe er tegenwoordig tegen wordt aangekeken. Vooralsnog denk ik dat niet hard te maken valt dat Zwarte Piet in zijn huidige vorm onderdeel is van een racistische doctrine. Daar komt bij dat er ook binnen de betrokken gemeenschappen niet eenduidig over de kwestie wordt gedacht. Zo plaatste trendwatcher Adjiedj Bakas een filmpje op Twitter waaruit blijkt dat Sinterklaas en Zwarte Piet in Suriname nogal populair zijn. En volgens een enquête van Maurice de Hond ziet 92% van NL totaal geen verband tussen Zwarte Piet en slavernij.

In de jaren zeventig waren er fanatieke feministen die woorden als “heerlijk” wilden verbieden omdat ze die associeerden met de macht van de man. Gelukkig was dat maar een marginale groep, maar feit blijft dat vrouwen ook nu nog dagelijks met allerlei stereotypes worden geconfronteerd. Hoe serieus zouden vrouwen genomen worden die   nu zouden eisen dat Sinterklaas Sinterklazien wordt omdat er aan dat hele feest geen enkele vrouw deelneemt wat het vooroordeel dat de vrouw een onzichtbaar bestaan op de achtergrond moet leiden bevestigt?

VN & EU

Terwijl ik dit blog aan het schrijven ben wordt bekend dat Verene Shepard, hoofd van de VN “Zwarte Piet onderzoekscommissie” nog voor het onderzoek is afgerond al beslist heeft dat het hele Sinterklaasfeest racistisch is en maar meteen moet worden afgeschaft. Mevrouw spreekt natuurlijk voor haar beurt en dat wekt bepaald geen vertrouwen betreffende de onbevooroordeeldheid van de onderzoekscommissie. Niet echt reclame voor de VN die toch al steeds minder serieus genomen wordt. En trouwens.. hoe geloofwaardig ben je überhaupt nog als je het ene feest (Nowruz met Hajji Firuz) waarin een blackface figureert op de UNESCO lijst van Historisch Erfgoed plaatst en het andere per direct wil afschaffen?

Ik moet bekennen dat ik in eerste instantie zeer – mij tot nu toe onbekende – heftige nationalistische oprispingen krijg van dit soort abjecte internationale bemoeizucht. Te meer daar mevrouw Sheperd niet gehinderd lijkt door dan ook maar enige historische kennis van zaken. Ze beseft waarschijnlijk ook niet dat ze alleen maar olie op het vuur gooit. Nogmaals…  met zulke vrienden…

Enfin, laat ik even tot tien… twintig…, ok dertig tellen en terug gaan naar waar het werkelijk om gaat.

Compromis?

Volgens de eerder genoemde enquête van de Hond is een overgrote meerderheid tegen het veranderen van de kleur van Zwarte Piet. Daaruit blijkt misschien wel hoe diep de hakken in het zand staan. Want, als we alle emoties nu even laten voor wat ze zijn, waarom is het dan eigenlijk zo belangrijk dat Zwarte Piet zwart blijft? Als de historische context niet relevant is, dan is de kleur dat ook niet. Wat is er dan tegen om ook Pieten van andere kleuren in te brengen en zijn naam te veranderen in bijvoorbeeld “Bonte Piet”? Wat is er tegen een compromis, een geleidelijke overgang? Ik denk niet dat de kindertjes in Nederland minder blij worden van bontgekleurde Pieten. Integendeel misschien wel.

Zou het voor de fanatiekere voorstanders dan misschien voelen als een knieval ten opzichte van de ‘professionele racismeroeptoeterbrigade’? En als dat al zo is, maar je weet dat je daarmee misschien wel rekening houdt met de gevoelens van mensen die zich daadwerkelijk gekwetst voelen, is het dan zo heel erg om die ‘knieval’ een keertje te maken? Als er dan echt zoveel belangrijkere zaken zijn, waarom dan toch die hakken zo diep in het zand?

Ik kijk met belangstelling uit naar relevante argumenten…

Geplaatst in actueel, Uncategorized | Tags: , , , | 3 reacties